Picie alkoholu jest powszechnym zjawiskiem w naszej ku alkoholu podejmują leczenie chorób wywołanych nadużywaniem go (ciężkich schorzeń wątroby, nerek, żołądka, serca itd., prlturze. W zasadzie trudno znaleźć człowieka, który nigdy nie miał styczności z tą substancją. Alkoholizm jest chorobą pierwotną, co oznacza że alkoholizm nie wynika z żadnej innej choroby czy zaburzenia, ale sam w sobie jest chorobą objawiającą się zaburzeniem czynności organizmu. Najpopularniejszymi chorobami wtórnymi osób uzależnionych od alkoholu są marskość wątroby, lęki czy depresja. Niejednokrotnie osoby uzależnione odzewlekły alkoholizm prowadzi do chorób psychicznych), myśląc, że w ten sposób wyeliminują swój główny problem. Często zadajemy sobie pytanie, co rzeczywiście decyduje o tym, że jedni używają alkoholu przez całe życie w bezpieczny sposób, inni natomiast w pewnym momencie zaczynają używać go w sposób, który skutecznie rujnuje zdrowie i całe nierzadko życie (praca, rodzina, znajomi). Na podstawie badań Programu Aktywizacji Placówek odwykowych przedstawiono problemy z jakimi spotykają się alkoholicy, oraz procent alkoholików, których dotyczy dany problem

• Zaburzenia życia rodzinnego - 94%
• Problemy w kontaktach z ludźmi - 84%
• Problemy finansowe - 82%
• Przemoc wobec bliskich - 57%
• Problemy z prawem (karalność) - 51%

W oficjalnych raportach oceniających co kilka lat skutki spożycia alkoholu w Polsce szacunkowo podaje się, że wśród blisko 20 milionów pijących Polaków od 2 do 4 milionów cierpi na alkoholizm w różnych stadiach zaawansowania choroby. Na szczęście jest wśród tej liczby kilka tysięcy nie pijących alkoholików, którym udaje się utrzymać trzeźwość i dzięki temu powróciło do normalnego, zdrowego życia bez alkoholu. Alkoholizm może rozwinąć się bardzo szybko. Jedyną szansą na skuteczne i trwałe leczenie alkoholizmu.Po pierwsze oczyszczenie organizmu osoby uzależnionej z substancji, jaką jest alkohol, po drugie zaś utrzymanie abstynencji alkoholowej przy pomocy terapii odwykowej. Alkoholik w społeczeństwie postrzegany jest jako osoba o słabej woli, gdyż nie potrafi powstrzymać się od spożycia alkoholu. W rzeczywistości alkoholik jest osobą chorą, cierpiącą z powodu kompulsji i niepohamowanego przymusu picia, w praktyce wygląda to tak, że wypicie choć jednego kieliszka powoduje niemożność powstrzymania się od dalszego picia. Jak odróżnić tzw. "zwykłe picie" od uzależnienia? Piją wszyscy, ale problemy z alkoholem dotykają tylko niektórych. Chorobę alkoholową, jak każdą inną charakteryzują objawy. Klinicznie diagnozowany alkoholizm rozpoznaje się jeśli na przestrzeni 12 miesięcy występowały u osoby pijącej co najmniej trzy z sześciu kryteriów uzależnienia, które przedstawiamy poniżej.

Sześć stopni zatracenia w alkoholiźmie czyli z czego powinniśmy zdawać sobie sprawę by było skuteczne leczenie alkoholizmu .

1. Utrata kontroli nad piciem.
   Najprościej można to ująć słowami - picie w nieodpowiednim czasie, ilości, nie tak długo i nie z takim finałem, jak się planowało. Inaczej mówiąc utrata kontroli to niezdolność do decydowania o sposobie w jaki używasz alkoholu. Przeważnie osoby uzależnione od alkoholu, gdy pojawiają się problemy wywołane nadmiernym piciem, budują własną strategię "bezpiecznego picia". Zaczynają planować to, kiedy będą czy zaczną pić.(np. jak mąż wyjdzie z domu), jak i w jakiej ilości (np. tylko dwa piwa), częstotliwość picia (np. tylko w weekendy), moment zakończenia picia (np. jak osiągnę stan lekkiego rauszu). Mimo tego okazuje się później, iż plany te" biorą w łeb", a picie toczy się dalej swoim własnym rytmem, co skutkuje kolejnymi, coraz poważniejszymi problemami. Osoba uzależniona zaczyna sobie powoli uświadamiać, że z jej piciem dzieje się coś złego, bo "nie tak miało być", "nie tak miało się to skończyć", "nie chciałem żeby tak wyszło przez moje picie". Zdarzają się momenty, w których alkoholik powstrzymuje się od picia, reguluje jego przebieg. Jednak prędzej, czy później znów dochodzi do sytuacji, w której to alkohol kontroluje osobę uzależnioną, a nie ona alkohol.


2. Picie pomimo pojawiających się przez alkohol strat.
   Stratą z punktu widzenia osoby uzależnionej może być:
   • utrata zdrowia lub narażanie się na utratę zdrowia, czasem życia
   • utrata szacunku dla samego siebie
   • doświadczanie wstydu
   • poczucie winy
   • problemy w pracy
   • tzw. kac moralny
   • problemy w rodzinie, z rozpadem rodziny włącznie
   • pogwałcenie wyznawanych dotąd wartości
   • kłopoty z prawem
   • straty finansowe
   • narastający dyskomfort psychiczny, frustracja
   Mimo wypierania świadomości negatywnych konsekwencji picia, od czasu do czasu do osoby uzależnionej dociera fakt, że alkoholizm powoduje realne straty w jej życiu. Jeżeli mimo tego że nie chce, a pije dalej, to ujawnia się tu siła alkoholu i samej choroby, która wyłącza instynkt samozachowawczy, który zdrowego człowieka powstrzymuje od zachowań dla niego niebezpiecznych. Patrząc więc na straty, alkoholik nie przestaje pić, mimo że problemy narastają, nie przestaje - bo sam nie potrafi zerwać z uzależnieniem.


3. Głód alkoholowy, czyli przymus picia.
   Aby wyobrazić sobie czym jest głód alkoholowy, wystarczy przypomnieć sobie jak czujemy się będąc naprawdę głodnymi. Trudno jest wtedy skoncentrować się na czym kol wiek innym niż myśl o zjedzeniu czegokolwiek. W przypadku osoby uzależnionej tym co zaspokoi głód jest alkohol. W momencie kiedy dostęp do alkoholu jest ograniczony, jego brak staje się niezwykle silnie odczuwalny . Pojawiają się bóle, drżenia, niepokój, lęk, uczucie ssania w żołądku, potliwość, uogólnione napięcie fizyczne i psychiczne, problemy ze snem, silny niepokój, trudności z koncentracją itp. Alkohol przyzwyczaja do funkcjonowania w odmiennym niż zwykle stanie świadomości, odzwyczaja natomiast od życia "na trzeźwo". Oba te czynniki powodują uzależnienie psychiczne. Alkoholik pozbawiony na dłużej lub krócej alkoholu , zaczyna odczuwać dyskomfort, irytacje, podenerwowanie. Dopóki nie nauczy się radzić sobie z napięciem inaczej - ulgę przynosi mu tylko alkohol.


4. Zespół abstynencyjny
   To szereg objawów fizycznych i psychicznych, pojawiających się "po piciu" i stanowiących m.in. konsekwencje zatrucia alkoholem. Wśród najczęstszych wymienić tu należy: - ogólne złe samopoczucie fizyczne i psychiczne, takie jak: ból głowy, nudności, wymioty, biegunki, bezsenność, lęki, drgawki, drżenie ciała, potliwość, obniżenie nastroju, ogólna słabość, problemy z koncentracją, nerwowość. Wraz z rozwojem uzależnienia, a także na skutek wycieńczenia organizmu objawy abstynencyjne przybierają z czasem na sile, stanowiąc nawet zagrożenie dla życia a napewno w znaczy sposób komplikują leczenie alkoholizmu.


5. Zmiana tolerancji na alkohol
   Rozpoznać można ją analizując jakie ilości alkoholu były osobie uzależnionej potrzebne kiedyś, by osiągnąć stan upojenia czy rauszu, a jakie potrzebne są obecnie. Alkoholicy zwykle więc obserwują u siebie tzw. Efekt mocnej głowy, powodujący to, iż mogą pić więcej, niż kiedyś - potem zaś ze względu na skrajne wyniszczenie organizmu tolerancja spada, powodując, że upić można się już się przysłowiowym naparstkiem alkoholu. Warto wiedzieć, że nie każdy alkoholik dochodzi do fazy spadku tolerancji. Wystarczy jednak, samo kryterium wzrost tolerancji, by uznać opisywane zjawisko za obecne.


6. Koncentracja życia wokół alkoholu
   Z czasem życie i energia osoby uzależnionej w coraz większym stopniu podporządkowuje się zdobywaniu alkoholu i organizowaniu okazji oraz warunków do picia - piciu - trzeźwieniu i łagodzeniu negatywnych skutków picia. Stopniowo i systematycznie alkohol wypiera z życia osoby uzależnionej dotychczasowe zajęcia, znajomych, rodzinę i staje się podstawowym kryterium w podejmowaniu decyzji, dotychczasowe wartości stają się mało znaczące w konfrontacji z alkoholem. U niektórych uzależnionych cały rytm dnia podporządkowany jest już tylko temu, by się "spokojnie napić". Alkohol staje się obsesją, a lęk przed tym, że mogłoby go zabraknąć mobilizuje do koncentracji wszelkich działań tylko na jednym celu: "żeby był". Pierwszym krokiem dla osób chcących podjąć leczenie alkoholizmu jest detoksykacja alkoholowa czyli oczyszczenie organizmu z toksyn spowodowanych zatruciem alkoholem, usunięcie lub złagodzenie objawów abstynencyjnych psychicznych i somatycznych wyrównanie zaburzeń wodno elektrolitowych, poziomu jonów potasu, sodu, magnezu. Kolejnym etapem jest leczenie schorzeń towarzyszących, wywołanych lub zaostrzonych przez alkoholizm, zapobieganie lub łagodzenie powikłań - głównie padaczki alkoholowej i majaczenia alkoholowego. Detoksykacja powinna być przeprowadzona w sposób profesjonalny, tzn. w profesjonalnym ośrodku leczenia uzależnienia alkoholowego lub w warunkach szpitalnych. Ważnym zadaniem leczenia alkoholizmu jest motywowanie pacjenta do podjęcia lub kontynuacji kompleksowego leczenia odwykowego. Osoby uzależnione, chcące poddać się leczeniu alkoholizmu odwykowemu powinny zgłosić się do poradni leczenia uzależnień alkoholowych - placówki ambulatoryjne zajmujące się terapią uzależnienia alkoholowego lub na leczenie stacjonarne w ośrodku odwykowym - ośrodki leczenia uzależnienia od alkoholu, ośrodki leczenia alkoholizmu, ośrodki terapii uzależnień, ośrodki terapii alkoholowej, ośrodki terapii alkoholizmu. Formą leczenia alkoholizmu przynoszącą najlepsze efekty jest stacjonarne leczenie kompleksowe alkoholizmu we właściwych placówkach odwykowych: ośrodek (ośrodki) leczenia uzależnienia od alkoholu, ośrodek terapii uzależnienia od alkoholu z kontynuacją leczenia alkoholizmu w systemie ambulatoryjnym oraz udział w grupach wsparcia: Anonimowi Alkoholicy, Kluby Abstynenckie. Do alternatywnych sposobów terapii można zaliczyć leczenie alkoholizmu Esperalem - wszycie Esperalu, Anticol -leczenie farmakologiczne. Są to formy zastępcze lub wspomagające właściwe leczenie uzależnienia od alkoholu. Osoby uzależnione od alkoholu, które nie chcąc poddać się leczeniu alkoholizmu, mogą zostać skierowane na przymusowe leczenie alkoholizmu przez Komisję d/s Rozwiązywania Problemów Alkoholowych lub Sąd Rodzinny, na wniosek najbliższych członków rodziny alkoholika.